Praktyka potwierdza, ze istotnie w

Praktyka potwierdza, że istotnie w konstrukcjach spawanych poddanych obciążeniom zewnętrznym po pewnym czasie naprę- żenia skurczowe zanikają. Gdyby jednak naprężenia własne dodane do naprężeń po- wstałych wskutek obciążenia przekroczyły granicę wytrzymałości metalu, nastąpiłoby pęknięcie metalu w miejscu A. Może to jed- nak tylko nastąpić w przypadku spawania metali kruchych, które nie odkształcają się plastycznie. Jeżeli zamiast podgrzewać pręt w jednym miejscu przesu- walibyśmy źródło ciepła wzdłuż krawędzi, to zjawisko opisane wyżej zachodziłoby w sposób ciągły, wywołując kolejno wyginanie się pręta ku górze i ku dołowi. W ostatecznym wyniku napawany pręt pod wpływem skurczu w napawanej warstwie wygiąłby się. Naprężenia wywołane przez skurcz są tym większe, im dłuższa jest krawędź napawana .. Jeżeli weźmiemy płytkę wąską i długą i ułożymy ścieg na dłuższej krawędzi, to cała płytka wygnie się, naprężenia będą dość duże, przy tym w przekroju A-A naprężenia rozciągające na krawędzi przecho- dzą w dalszej części przekroju w naprężenia ściskające, w bliskości zaś przeciwległej krawędzi, rozciąganej, przechodzą w naprężenia rozciągające, znacznie jednak mniejsze niż na kra- wędzi napawanej. Przy nałożeniu ściegu na krótsze krawędzie siły skurczu odkształcą płytkę w znacznie mniejszym stopniu, prze- ciwległa krawędź; do której nie dochodzą zmiany temperatury w ogóle nie ulegnie odkształceniu, naprężenia ściskające zanikają w miarę zwiększania się odległości od krawędzi napawanej Jeżeli teraz wyobrazimy sobie, że dwie płytki są łączone ze sobą dłuższymi krawędziami, to gdyby na każdej kra- .wędzi były nałożone ściegi oddzielnie, płytki odkształciłyby się Ponieważ spoina łączy obie krawędzie, odkształcenia te będą hamowane, przy tym – jak wynika wy- raźnie z rysunku — w przekroju podłużnym w części środkowej wystąpią naprężenia rozciągające, a na krańcach naprężenia ści- skające. [przypisy: , , ]